اصطلاح نسخ و آية و معناى آنها نخست - نسخ نسخ در لغت ، از بين بردن چيزى با چيز ديگر است كه پس از آن مىآيد . مثلا مىگويند : نسخت الشّمس الظلّ : خورشيد سايه را از بين برد . نسخ در اصطلاح اسلامى ، از بين بردن احكام يك شريعت با احكام شريعت ديگر است ، مانند : نسخ برخى احكام شرايع گذشته با احكامى كه در شريعت خاتم انبيا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آمده است . همچنين ، نسخ حكم موقت با حكم دائم در شريعت خاتم انبيا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مانند : حكم ارث بردن از يكديگر بر اساس عقد اخوت ميان مهاجرين و انصار پيش از فتح مكه در مدينه ، كه با حكم ارث بردن خويشاوندان از يكديگر پس از فتح مكه ، نسخ گرديد « 1 » . دوم - آية آية در اصطلاح اسلامى لفظى است مشترك ميان سه معنى : 1 - به معناى معجزه انبيا ، چنان كه در سوره نمل به موسى بن عمران مىفرمايد : وَ أَدْخِلْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ فِي تِسْعِ آياتٍ إِلى

--> ( 1 ) - تفسير طبرى ( جلد 10 ص 26 و 27 ) و تفسير ابن كثير ( جلد 2 ص 328 و 221 ) و تفسير الدر المنثور ( جلد 2 ص 207 )